Modlitwa, post, jałmużna.

W czasie Wielkiego Postu w szczególny sposób rozważane są trzy tematy. Pierwszy to pokuta, drugi to chrzest, trzeci temat to Męka Pańska. Według najstarszej tradycji chrześcijańskiej pokuta obejmuje trzy elementy życia. Są to: modlitwa, post, jałmużna. Należy o nich pamiętać przez cały rok jednak  szczególnie w okresach przygotowawczych przed wielkimi świętami.

Po dniach radości związanych z przyjściem na świat Syna Bożego przychodzą dni, w których zatapiamy się w refleksji nad męką Pana naszego Jezusa Chrystusa. W czasie Wielkiego Postu zwiększa się intensywność życia modlitewnego. Uczestniczymy w nabożeństwach charakterystycznych dla tego okresu, czyli w Gorzkich Żalach i Drodze Krzyżowej. Przeżywamy w nich tajemnice Męki Pańskiej. Przygotowujemy się do pełniejszego udziału w obchodach świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Wpatrując się w życie Chrystusa, pamiętając o Jego poświęceniu czujemy potrzebę, by ofiarować Bogu swoje osobiste wyrzeczenia. Podejmujemy wiele wyrzeczeń. Pościmy, szczególnie w Środę Popielcową i Wielki Piątek. Post to nie tylko ograniczenie ilości zjadanych pokarmów, to dobrowolne wyrzeczenie się tego, co jest dla mnie dobre i często korzystne. Poświęcamy swoje przyjemności, choć nikt nam tego nie nakazuje.

Trzeci element życia chrześcijańskiego jest jakby trochę zapomniany a jest on bardzo starą tradycją. Udzielanie jałmużny, czyli pomoc tym, którzy tej pomocy potrzebują jest obowiązkiem każdego, kto nazywa siebie uczniem Chrystusa. Pierwsi chrześcijanie, to byli przede wszystkim biedni ludzie. Sami niewiele posiadali, a ci którzy byli niewolnikami, nawet siebie. Zadawali sobie pytanie: Jak mogę innym pomóc, szczególnie materialnie, jeżeli sam prawie nic nie mam? Znaleźli piękną zasadę, która łączy modlitwę z postem i działaniem dla drugiego człowieka. W oznaczonym czasie wspólnie modlili się i pościli. Wszystko, co zostało zaoszczędzone przekazywano tym, którzy jeszcze bardziej pomocy potrzebują. Nie dzielili się tym co im zbywa, ale tym, co im również do życia było konieczne. Swoją radość z pomocy innym wyrażali modlitwą i pełnym napięcia oczekiwaniem na święta Zmartwychwstania.