ŚRODA POPIELCOWA

W tym dniu słyszymy słowa „Pamiętaj człowiecze, żeś prochem i proch się obrócisz”, lub „Czyńcie pokutę i wierzcie w ewangelię”. Rozpoczyna się kolejny w naszym życiu Wielki Post. Po czasie zabaw i radości, związanych z karnawałem, przychodzi czas refleksji. Dlaczego jednak posypujemy głowy popiołem? Od najdawniejszych czasów jest to symboliczny gest ukazujący znikomość ludzkiego życia. Jest ono jak proch i pył rozsypujący się na wietrze wobec niezmiennego Boga. Pozwalając na posypanie głowy popiołem przypominamy i uświadamiamy sobie, że jesteśmy pielgrzymami na drodze do celu jakim jest życie w Bogu. Uświadamiamy sobie, że na tej drodze potrzebujemy pomocy, by stać się pełnym uczestnikiem zmartwychwstania Jezusa Chrystusa Pana naszego.

Skąd bierze się popiół do posypania naszych głów w Środę Popielcową?

Niedziele, przypadające w czasie Wielkiego Postu, mają swoje nazwy związane z kolejnością ich występowania. Mówimy pierwsza niedziela Wielkiego Postu, czy czwarta. Natomiast szósta niedziela w tym czasie ma swoją nazwę, jest to Niedziela Palmowa. W tym dniu przychodzimy do kościoła z palmami. Palmy te są nie tylko ozdobą, która później staje się niepotrzebna. Przygotowując liturgię pierwszego dnia Wielkiego Postu, należy też przygotować popiół. Powstaje on ze spalenia poświęconych rok wcześniej palm. Po Ewangelii i homilii wygłoszonej w czasie mszy świętej celebrans poświęca popiół i nim posypuje głowy wiernych