ŚW. JAN BERCHMANS

Jan Berchmans urodził się 13 marca 1599 roku w Diest w Belgi. Pochodził ze średnio zamożnej rodziny. Jego ojciec był grabarzem, matka natomiast córką miejscowego burmistrza. Od najmłodszych lat słyszał w sercu głos Chrystusa - "pójdź za mną". Jednak warunki materialne rodziny, a potem śmierć matki utrudniały mu naukę. Młody Jan dzięki opiece różnych kapłanów i własnej pracy zdobył potrzebne wykształcenie w kolegium Jezuitów w Malines . W tym czasie jego owdowiały ojciec został wyświęcony na kapłana (1618).

Jan wstąpił do nowicjatu jezuitów, z ze względu na jego duże zdolności wysłano go na studia do Rzymu. Tu jednak zapadł ciężko na zdrowiu. Bardzo aktywny i pojętny uczeń, będący przykładem dla współbraci był mało odporny na Rzymskie upały i wilgoć zakonnych komnat. Odznaczał się wielką pobożnością i szczególnym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu. Był wzorem w zachowaniu reguły zakonnej, a jego pragnieniem było odtworzyć wzór, jaki zastawił św. Alojzy. Zapadłszy ma gorączkę i zapalenie płuc swoją dusze oddał Panu 13 sierpnia 1621 roku.

W 1867 papież Pius IX ogłosił go błogosławionym, natomiast Leon XIII w roku 1888 zaliczył go w poczet świętych pańskich. Święty bardzo ukochał św. Alojzego i dzisiaj wraz z nim jest patronem studiującej młodzieży, a także ministrantów.

Zasady św. Jana Berchmansa:
1. Serce moje jedynie bezpiecznym żyć może, gdy wytrwa w szczerej, dziecięcej miłości ku Matce Bożej.
2. Mało mówić, dużo czynić.
3. Wielce sobie ważyć drobne sprawy.
4. Jeśli nie dojdę do świętości za młodu, nigdy nie będę świętym.
5. Myśl, żebyś Panu Bogu się podobał, a Pan Bóg o tobie myśleć będzie.
6. Sumiennie dopilnuję punktualnego rannego wstawania.
7. Kto nie docenia modlitwy, nie wytrwa w pobożności.
8. Wszystko, co czynisz, czyń z wielką starannością.
9. Cierpliwość koroną wszelkich cnót.
10. Nie czyń nigdy tego, co Ci się w drugich nie podoba; ale to, co się w nich podoba.

Modlitwa:Boże, który natchnąłeś św. Jana Berchmansa w dążeniu do miłosierdzia doskonałego, co otworzyło przed nim Twoje Królestwo, spraw, abyśmy na końcu naszej ziemskiej wędrówki osiągnęli wieczną radość. Amen.

ŚW. TARSYCJUSZ

Imię to oznacza człowieka pochodzącego z Tarsu (w Azji Mniejszej). Święty Tarsycjusz był młodym akolitą Kościoła rzymskiego za czasów papieża Stefana I. Gdy za rządów cesarza Decjusza, w czasach najkrwawszych prześladowań chrześcijan nosił on Komunię św. więzionym za wiarę. Pewnego dnia, kiedy niósł Najświętszy Sakrament, schwytali go jego pogańscy rówieśnicy i wypytywali, co niesie. On jednak uznał za niegodziwe wydawać perły wieprzom. Przeto poganie tak długo bili go, smagali rózgami i tłukli kamieniami, aż wyzionął ducha. Chrześcijanie zabrali ciało męczennika i z czcią je pochowali w katakumbach świętego Kaliksta. Było to około 250 roku. Św. Tarsycjusza nazwano "męczennikiem Eucharystii". We Włoszech cieszy się on czcią jako patron różnych kółek eucharystycznych. Podobnie jest w innych krajach katolickich, m.in. w Polsce, gdzie w wielu parafiach jest patronem koła ministrantów. O jego wyborze na patrona ministrantów zadecydowało to, że jako akolita posługiwał przy ołtarzu; jego wiek w chwili odejścia do nieba odpowiadał wiekowi chłopców usługujących do Mszy świętej; całkowite poświęcenie się Chrystusowi eucharystycznemu, aż do oddania życia. Pod jego opieką każdy ministrant może kształtować swoją osobowość i rozwijać miłość do Boga i bliźnich. Jego wspomnienie obchodzimy 21 listopada.

Modlitwa:Święty Tarsycjuszu, patronie i wzorze nasz. Ty niosłeś Jezusa na sercu i w sercu, jako największy skarb. Cześć i miłość Jezusa promieniały z twego oblicza i dla Niego oddałeś radośnie swe młode życie. I my chcemy zawsze nosić Jezusa swym sercu, chcemy ze skupieniem chodzić wokół Jego ołtarzy. Chcemy nieść Jezusa do domu, do szkoły i wszędzie przez dobry przykład. Pomóż nam i spraw, abyśmy całym życiem, tylko Jemu służyli i do Niego należeli teraz i na wieki. Amen.

ŚW. STANISŁAW KOSTKA

Był synem kasztelana zakroczymskiego Jana Kostki. Urodził się w Rostkowie koło Przasnysza w 1550 roku. W wieku 14 lat został wysłany wraz z bratem na studia do Wiednia. Był uczniem, wzorowym, religijnym i skromnym. Stronił od rozrywek i rozwijał się duchowo. Tradycja podaje, że podczas choroby ukazała mu się Matka Boża. Był to przełom w jego życiu, od tej chwili pragnął poświęcić swoje życie Bogu. Jego pragnienie spotkało się ze sprzeciwem rodziny, co zmusiło młodego Stanisława w 1567 roku do ucieczki. Przywędrował do Rzymu, gdzie św. Franciszek Borgiasz przyjął go do nowicjatu jezuitów. Tutaj zyskał opinię świętego młodzieńca. Starannie dał o swego ducha. Często mawiał " Do wyższych rzeczy zostałem stworzony".

W nowicjacie zachorował na malarię. Na którtko przed śmiercią która nastąpiła 14 sierpnia 1568 roku, powiedział zgromadzonym zakonnikom, że widzi Matkę Bożą i aniołów przychodzących po niego.

Stanisław został kanonizowany w 1726 roku przez papieża Benedykta XIII.

Modlitwa: Boże, Ty wśród wielu cudów swojej mądrości obdarzyłeś św. Stanisława Kostkę łaską dojrzałej świętości już w młodzieńczym wieku, spraw abyśmy za jego przykładem wykorzystali czas przez gorliwą pracę i z zapałem dążyli do wiekuistego pokoju. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.